Museum voor overbodig beleid.

Veel Nederlanders verblijven gedurende langere tijd in het buitenland. Officieel moet iedereen zich bij zijn gemeente (Gemeentelijke Basis Administratie (GBA)) uitschrijven als er langer dan acht maanden in het buitenland wordt verbleven. Na terugkomst in Nederland moet men zich weer registeren in de gemeente waar men gaat wonen. Dit is allemaal heel logisch.

Een stel heeft gedurende drie jaar in Brazilië gewoond en gewerkt. Bij vertrek, en terugkeer, hebben ze bovenstaande procedures doorlopen. Vier jaar na terugkomst in Nederland bleek het stel zwanger. Aangezien ze ongehuwd waren, moet de man de 'ongeboren vrucht erkennen'. De vraag die de gemeenteambtenaar stelt: 'Bent u ooit gehuwd geweest?', kon hij met nee beantwoorden.

Maar er zat een 'gat in zijn GBA dossier' van die drie jaar in het buitenland. Deze man was een periode administratief niet te volgen geweest. Het zou dus zo kunnen zijn dat hij tijdens zijn verblijf in Brazilië getrouwd is geweest. Om het tegendeel te kunnen bewijzen moet een Braziliaanse notaris een verklaring van ongehuwd zijn opstellen. Deze verklaring moet daarnaast ondertekend worden door twee Braziliaanse kennissen van de betrokkenen. Aangezien het stel alweer vier jaar terug was, en de contacten verbroken, is het lastig dergelijke mensen te vinden. Het is echter voor de man de enige manier om zijn kind te kunnen erkennen. Bij een volgend kind bestaat de kans dat bij de erkenning van een toekomstig kind opnieuw een verklaring uit Brazilië moet overkomen.

En wat bewijst deze verklaring nu eigenlijk? Immers, iedereen kan op elk willekeurig moment op welke plek gewoon trouwen!
Daarnaast zal de man in kwestie bij elke gelegenheid waarbij zijn burgerlijke staat ter sprake komt, opnieuw op dezelfde manier een originele verklaring moeten aanvragen.

De museumdirectie vindt dit wederom een knap staaltje overbodig beleid, en voegt dit stuk graag toe aan de collectie.