De zorg wordt duur betaald
CIJFER : 8.1
Een gebroken arm is niet alleen pijnlijk maar ook erg onhandig. Zeker als de ouderdom al met gebreken komt. Tegenwoordig zijn er echter prima hulpmiddelen die het tijdelijk leven met één arm vergemakkelijken. Maar dan moeten ze wel op tijd komen. Grote kans dat de patiënt met de huidige procedure alweer genezen is tegen de tijd dat de hulpmiddelen arriveren.
Bij botbreuken en ernstige kneuzingen adviseert een ergotherapeut of hulpmiddelen nodig zijn. Een deel van deze hulpmiddelen krijgt iemand mogelijk via de Wet voorziening gehandicapten (Wvg). Om hiervoor in aanmerking te komen, stelt de ergotherapeut een rapport op en stuurt dit inclusief aanvraag naar de gemeente.
Maar de gemeente volgt het advies van de ergotherapeut niet zomaar. Er wordt een Wvg-beambte op pad gestuurd om te kijken of de indicatie wel klopt en de aangevraagde hulpmiddelen wel nodig zijn. En dat terwijl de eerste indicatie al is gesteld door iemand die bevoegd is en verstand van zaken heeft.
Gemeenten hebben veel vrijheid om de uitvoering van de Wvg zelf in te vullen. Ze bepalen voor een groot deel zelf welke voorzieningen iemand krijgt en hoe hoog een eventuele eigen bijdrage is. De oplossing is simpel: alleen aanvragen in behandeling nemen die voldoen aan de gestelde eisen. Dan is de rest van de regelgeving overbodig en rijp voor een ereplaatsje in het museum.
Opmerking: De Wet voorziening gehandicapten (Wvg) is per 1 januari 2007 opgenomen in de Wmo en bestaat als afzonderlijke wet niet meer.
Hoe overbodig vindt u dit beleidsstuk ?
Breng hieronder uw stem uit
( 1 = Waar maakt men zich druk over? ) ( 10 = Totaal overbodig! )
